.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 26-08-2011
Toen
in 2010 de oudste kinderen klas 8 hadden doorlopen, was het
voor hen tijd om de school te verlaten omdat de onze school
geen klas 9 kon verzorgen. Omdat deze groep niet zo groot
was, was het mogelijk om alle kinderen, sommigen met onze
financiële steun, elders verder te laten leren. De meesten
van hen konden terecht op de best aangeschreven school in
het district en 2 van hen kwamen uiteindelijk zelfs in Islamabad
terecht.
In
maart 2011 sloot een nieuwe groep kinderen met succes klas
8 af. Deze groep was echter veel groter dan het jaar ervoor
en voor velen van hen leek goed vervolgonderwijs financieel
niet haalbaar. Vele ouders kwamen dan ook met het verzoek
alsnog een klas 9 en 10 te starten zodat de kinderen in ieder
geval eindexamen konden doen (in Pakistan doet men in klas
10 eindexamen).
Ons grote bezwaar
hiertegen is altijd geweest dat het niet mogelijk is om het
hoge niveau van de voorgaande klassen ook in de eindexamenklas
aan te bieden. Het is heel moeilijk om hiervoor de juiste
leerkrachten te krijgen en aan de hoge salariseisen kan de
APS niet voldoen. De ouders brachten hier tegenin dat ook
op een lager niveau ons onderwijs nog altijd vele malen beter
is dan wat elders wordt aangeboden. Zij maakten duidelijk
dat zij heel blij zouden zijn als de kinderen op onze school
ook voor een lagere vorm van eindexamen zouden worden voorbereid.
In het hele gebied is het onderwijs op de APS uniek en de
ouders hebben gesmeekt om toch vooral een klas 9 en 10 aan
te bieden.
Na rijp
beraad is daarom besloten om in april 2011 bij wijze van experiment
met een klas 9 te beginnen op voorwaarde dat deze financieel
onafhankelijk van de APS functioneert. Er is speciaal voor
deze klas een docent aangetrokken die betaald wordt met het
schoolgeld van de leerlingen van klas 9. Op dit moment is
het onderwijs in klas 9 in volle gang en zowel ouders en kinderen
zijn zeer tevreden. De kinderen zijn heel blij dat zij ook
dit jaar nog van het kindvriendelijke en effectieve onderwijs
van onze school gebruik kunnen maken. Of er ook een klas 10
komt, zal de toekomst moeten uitwijzen. Wij wachten met spanning
de bevindingen met klas 9 af.
Toen
in 2010 de oudste kinderen klas 8 hadden doorlopen, was het
voor hen tijd om de school te verlaten omdat de onze school
geen klas 9 kon verzorgen. Omdat deze groep niet zo groot
was, was het mogelijk om alle kinderen, sommigen met onze
financiële steun, elders verder te laten leren. De meesten
van hen konden terecht op de best aangeschreven school in
het district en 2 van hen kwamen uiteindelijk zelfs in Islamabad
terecht.
In maart
2011 sloot een nieuwe groep kinderen met succes klas 8 af.
Deze groep was echter veel groter dan het jaar ervoor en voor
velen van hen leek goed vervolgonderwijs financieel niet haalbaar.
Vele ouders kwamen dan ook met het verzoek alsnog een klas
9 en 10 te starten zodat de kinderen in ieder geval eindexamen
konden doen (in Pakistan doet men in klas 10 eindexamen).
Ons grote bezwaar
hiertegen is altijd geweest dat het niet mogelijk is om het
hoge niveau van de voorgaande klassen ook in de eindexamenklas
aan te bieden. Het is heel moeilijk om hiervoor de juiste
leerkrachten te krijgen en aan de hoge salariseisen kan de
APS niet voldoen. De ouders brachten hier tegenin dat ook
op een lager niveau ons onderwijs nog altijd vele malen beter
is dan wat elders wordt aangeboden. Zij maakten duidelijk
dat zij heel blij zouden zijn als de kinderen op onze school
ook voor een lagere vorm van eindexamen zouden worden voorbereid.
In het hele gebied is het onderwijs op de APS uniek en de
ouders hebben gesmeekt om toch vooral een klas 9 en 10 aan
te bieden.
Na rijp beraad is daarom besloten om in april 2011 bij wijze
van experiment met een klas 9 te beginnen op voorwaarde dat
deze financieel onafhankelijk van de APS functioneert. Er
is speciaal voor deze klas een docent aangetrokken die betaald
wordt met het schoolgeld van de leerlingen van klas 9. Op
dit moment is het onderwijs in klas 9 in volle gang en zowel
ouders en kinderen zijn zeer tevreden. De kinderen zijn heel
blij dat zij ook dit jaar nog van het kindvriendelijke en
effectieve onderwijs van onze school gebruik kunnen maken.
Of er ook een klas 10 komt, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Wij wachten met spanning de bevindingen met klas 9 af.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29-06-2011
De
overstromingen in Pakistan zijn inmiddels al weer vele maanden
geleden maar de gevolgen zijn nog ieder dag te zien op vele
plaatsen in het land. Gelukkig hebben we met onze voedselactie
in Karimabad het ergste leed kunnen verzachten. Nu de actie
is afgerond, heeft de verantwoordelijke dorpsorganisatie het
volgende overzicht opgesteld:
Gram Youth Organization Karimabad.
Project Relief for Karimabad
In August 2010 there was a big flood
in the Karimabad area. Because of that roads, bridges and
crops washed away. People in the valley suffered and faced
a lot of difficulty to get food in the valley. To see this
situation the organization tried to get funding.
There were two projects the organization
had planned. The first one was emergency relief with food
that was very important on that moment because the people
had no stock of food. The second was to provide them with
seeds and fertilizer. The crops were so badly damaged by the
rain that they could not be used for sowing The objective
was to control food shortage especially among the poor people
in Karimabad Valley.
The organization selected the right
people to distribute the relief among the community. 15 members
of the organization were selected for that. They took the
responsibility for the whole operation. The work was very
transparent with taking pictures, registering ID cards and
list of aided people.
200 bags of flours, 400 bags of rice
and 200 tin of ghee were distributed among 200 families around
Karimabad.
160 sacks of seed together with 240
sacks of fertilizers were distributed among 160 families around
the Karimabad Valley.
The impact of the relief on the situation
was a very big. Because of the flooding, people suffered very
much. Food supply from the market disappeared. The whole country
Pakistan was in trouble. In this situation especially the
poor people had lost their food crops. Through the organization
these poor people got food support enough for a month. This
food distribution was very transparent. In the result of this
people from different area appreciated the organization work
and sand a lot of prayer to the donors who supported the people
through Gram Youth Organization. There were no differentiated
communities. So the relief reaches them equally on base of
need.
Our project was very successful because
our aid was given only to the people who really needed the
relief. The members of the organization went directly to those
people and gave the relief at their door. There was no mismanagement.
Therefore the people of Karimabad liked our way of distribution
and the hope that in future the Gram Youth Organization will
help the community in the right way like how we did with food
distribution.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 04-04-2011
In
Breshgram is februari traditiegetrouw de maand waarin er een
behoorlijk pak sneeuw valt en 2011 was geen uitzondering.
Het dorp was bedekt met een dikke witte deken al was van sneeuwpret
geen sprake. Het dorp was afgesneden van de buitenwereld en
iedereen bleef de hele dag zoveel mogelijk binnen. In de winter
werd goed duidelijk wat de overstromingen van vorig jaar hebben
aangericht m.b.t. de voedselvoorziening. Wat er van de graanoogst
in 2010 nog te redden was, was van zo'n slechte kwaliteit
dat het alleen nog geschikt was als veevoer. Het was onmogelijk
om van het rottende graan een fatsoenlijk brood te bakken
dus was men aangewezen op andere voorraden.
Het is heel
mooi te weten dat we met onze voedselactie veel gezinnen uit
de ergste nood hebben kunnen helpen, al hebben veel families
het nog steeds erg zwaar. Tot een paar weken geleden kreeg
de dorpsorganisatie dagelijks verzoeken van behoeftigen of
er iets van de nog overgebleven voorraad voor hen beschikbaar
was. De mensen van de organisatie waren recentelijk dus nog
bezig het restant van het eerder gekochte voedsel zo eerlijk
mogelijk te verdelen maar inmiddels is de laatste zak rijst
uitgedeeld. Het mag hoe dan ook duidelijk zijn dat het voor
de bewoners van de Karimabadvallei een hele zware winter is
geweest.
 -
Inmiddels
is de sneeuw overgegaan in regen. Ook dit jaar betekent dat
helaas weer dat wegen moeilijk begaanbaar zijn vanwege land-slides
en inzakkend wegdek. De dorpsorganisatie die met de voedselactie
zo goed uit de hoek kwam, blijft ook nu niet stilzitten. De
leden van de ‘Gram Youth Organization’ hebben
de afgelopen maanden o.a. de weg gerepareerd, de stenen uit
het waterkanaal van de elektriciteitstation gehaald en geholpen
bij het opknappen van een aantal beschadigde huizen. De lokale
bevolking is erg onder de indruk van de voor dit gebied ongewone
daadkracht van de organisatie.
Ondertussen
is de Alzahra Polestar School weer open. Na de barre wintermaanden
stonden de kinderen te trappelen om weer te beginnen want
van thuiszitten is maar wat saai als je zo'n leuke school
hebt. In maart zijn de jaarlijkse toetsen afgenomen en de
resultaten waren zeer naar tevredenheid van zowel ouders als
leerkrachten. Op dit moment is de aanmelding van nieuwe leerlingen
in volle gang want in april begint het nieuwe schooljaar weer.
Wij hopen van harte dat nog heel veel nieuwe leerlingen van
het goede onderwijs van de Al-Zahra Polestar School mogen
gaan genieten.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28-09-2010
We zijn ontzettend blij te
kunnen melden dat de eerste fase van ons project ‘voedselhulp’
met succes is afgerond. Aan 150 families, verspreid over verschillende
dorpen in Karimabad is een voedselpakket uitgedeeld. Het pakket,
bestaande uit een zak rijst, een zak graan en een blik ghee
is met veel dankbaarheid ontvangen. De betreffende families
konden zonder hulp absoluut niet verder. Gelukkig zien zij
nu de toekomst weer wat zonniger in.
De dorpsorganisatie (GYOK)
heeft met deze actie overigens een prachtig voorbeeld gegeven
van daadkracht en betrokkenheid. Nadat het geld op de rekening
in Chitral stond, is men direct aan de slag gegaan. Na inkoop
van het voedsel heeft men de pakketten in een paar dagen tijd
omhoog gereden naar Karimabad en daar is men direct begonnen
met uitdelen. Voor mensen die hun hele leven niets anders
hebben gezien dan corruptie en zichzelf verrijkende hulporganisaties
is dit een nieuw fenomeen. De armste families zijn in eerdere
projecten altijd overgeslagen. Zij zijn dan ook zeer verbaasd
(en vervolgens tot tranen toe geroerd) als blijkt dat nu de
nood het hoogst is, er wel aan hen wordt gedacht.
In de loop van de week
is de lijst met hulpbehoevende families nog wat langer geworden.
De komende dagen worden nog eens 30 families extra van een
pakket voorzien. Vervolgens zullen er nog zo’n 100 pakketten
worden opgeslagen om in de winter de allerarmsten te ondersteunen.
Volgende week hopen we
met de tweede fase van ons project te starten,. Nu de oogst
compleet verloren is, gaat de GYOK 200 families van zaaigoed
en mest voorzien. Op die manier kan men in oktober het wintergraan
nog inzaaien. Binnenkort meer hierover.
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 14-09-2010
Afgelopen
donderdag stond het eerder overgemaakte geld bijgeschreven
op de bankrekening in Chitral. De dorpsorganisatie heeft zich
de volgende de dag in Chitral verzameld en een grote voorraad
rijst, graan en ghee ingekocht. Het grootste deel hiervan
is opgeslagen in het stadje Chitral maar de eerste lading
is diezelfde dag al omhoog vervoerd. Er is de afgelopen weken
hard gewerkt aan de weg met als resultaat dat sommige stukken
weg per jeep berijdbaar zijn. De dorpsorganisatie heeft een
lijst opgesteld met de meest behoeftige families. Deze families
bevinden zich in verschillende dorpen verspreid over de vallei.
Afgelopen zaterdag zijn als eerste de families in Breshgram
geholpen. De mensen waren zeer dankbaar en ontroerd dat er
in alle ellende aan hen werd gedacht. Zaterdag zijn een aantal
dorpen onderin de vallei voorzien. Ook hier is de vreugde
groot. De mensen kunnen bijna niet geloven dat zij zonder
connecties en de gebruikelijke corruptie, zomaar te eten krijgen.
Gewoon omdat ze het heel hard nodig hebben!
Deze week zijn de andere dorpen in de vallei aan de
beurt. We hopen dat binnen een week de eerste nood gelenigd
is en we verder vooruit kunnen kijken. Nu onze actie zo'n
geweldig bedrag heeft opgeleverd, is er genoeg ruimte om ook
hulp te bieden in de vorm van zaaigoed en mest. Omdat de oogst
compleet verloren is gegaan, is er geen zaaigoed voor de wintergranen.
Met onze hulp kunnen wij ervoor zorgen dat er straks niet
nog een oogst verloren gaat. Binnenkort meer hierover!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 02-09-2010
Update voedselhulp
Geweldig nieuws!
Wij zijn enorm verrast door de grote respons op onze actie
voor voedselhulp aan Karimabad. Wij zijn ontzettend blij u
te kunnen mededelen dat er €19.349,10
is binnengekomen. Om direct iets aan de noodsituatie te doen,
is een deel van het geld al overgemaakt. Dit wordt direct
na aankomst in Chitral aangewend voor de aankoop van de broodnodige
voedselpakketten. Zodra het zover is, zullen wij u dit laten
weten!
. .
. . . . . . . . . . . . . . . . . 26-08-2010
VOEDSELHULP
KARIMABAD!
Beste donateurs en belangstellenden,
Het kan u niet ontgaan zijn: de zware overstromingen in Pakistan
betekenen een grote ramp voor miljoenen mensen.
Ook de Karimabadvallei in het noorden van Pakistan is getroffen
door zware regenval en woeste waterstromen. De gevolgen zijn
desastreus. Honderden dieren zijn meegesleurd door het water,
10 families zijn dakloos en in de hele vallei is de oogst
totaal verloren. Daarbij zijn bijna alle bruggen ingestort,
wegen weggespoeld en is de vallei zeer moeilijk bereikbaar.
Zonder vee en voedsel vormt de naderende winter voor veel
Karimabadbewoners een niet te overzien probleem. In veel huishoudens
is nu al bijna geen voedsel meer en daarom moet er snel iets
gebeuren. In de Karimabadvallei zijn vele families zo zwaar
getroffen door de overstromingen dat zij zeer dringend hulp
nodig hebben. Om een dreigende hongersnood in de Karimabadvallei
te voorkomen, gaan wij daarom als Stichting de mensen helpen
met voedselpaketten.
Een voedselpakket bevat een zak rijst, een zak graan en een
blik ghee (bakboter). De kosten voor zo’n pakket zijn
€ 40. Sommige families hebben zo weinig middelen dat
zij meerdere voedselpakketten nodig hebben om de winter door
te komen. Om de ergste nood te ledigen, zijn in totaal ca.
350 pakketten nodig. Met de kosten voor transport en opslag,
die daar nog bij komen, hebben wij ca. € 15.000,- nodig
om deze mensen te kunnen helpen. Omdat de verwachting is dat
de voedselprijzen in Pakistan de komende tijd enorm zullen
stijgen, proberen wij de voedselpakketten zo snel mogelijk
aan te schaffen en naar Chitral te vervoeren.
Mohd Ali en een aantal dorpsgenoten, verenigd in de ‘Breshgram
Village Organisation’ dragen zorg voor een eerlijke
verdeling onder hen die onze hulp het meest nodig hebben.
Kunnen zij ook op uw hulp rekenen? U kunt uw gift storten
op bankrekeningnummer 49.69.14.030, t.n.v. Stichting Kinderen
Karimabad te Maarssen o.v.v. voedselhulp Karimabad.
Klik hier
om de Word versie van voedselhulp Karimabad te downloaden.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23-08-2010
Contact!
Na weken van gespannen
stilte hebben we gelukkig eindelijk weer telefonisch contact
gehad met Mohd Ali. Na een moeilijke en zeer gevaarlijke tocht
door de bergen heeft hij het stadje Chitral kunnen bereiken.
De berichten over de toestand in de Karimabadvallei zijn somber.
De schade aan wegen en bruggen is enorm en de vallei is bijna
geheel afgesloten van de buitenwereld. De oogst van dit jaar
is totaal verloren. Met de naderende winter gaat dit absoluut
een groot probleem worden omdat er simpelweg nu al bijna geen
voedsel meer is. Om een dreigende hongersnood te voorkomen
gaan wij als Stichting de mensen in Karimabad helpen met voedsel.
Op dit moment zijn wij met de mensen aldaar in overleg wat
het hardste nodig is en hoe wij de Karimabadbewoners het beste
kunnen helpen. Wij laten hierover spoedig meer weten.
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 17-08-2010
17 augustus
2010: Bericht van een lokale nieuwssite
Flood woes of Karimabad
The unexpected flash floods in all watercourses
and tributaries to main Karimabad River have washed away five
jeep-able bridges, two channels of hydro power station of
Breshgram, Herth and Hinjil. Also, the merciless floods destroyed
standing wheat and pea crops leaving farmers little left to
use. In Hasanabad and Siwhat Villages, a poor person Madad
Hussain, Abi Hayat Khan and three others have been made homeless.
These poor people are being housed in makeshift camps by the
local people.
The area is now completely cut off from road links to other
parts of its Tehsil and the district. The public of Karimabad
have repaired Parsan to Susum link road on self-help basis
as an alternative route on emergency basis to take serious
patients to the hospital and buy essential things of survival
on double fare. The main road to Chitral town has been cut
off at Shasha leaving passengers either to take via Parsan
route or pass dangerous walking route over the flood river.
In consequence of flash floods, the people face the following
major problems:
a) People running short of basic things of
survival, like flour, sugar, cooking oil, and medicine.
b) The most important crops from a money point of view are
potatoes and peas as major income of these areas are not being
sold and transported even to the regional market. This is
going to be a beating and trouncing loss to the people.
c) In most places, for instance in the above villages, the
heavy floods have hit the crops and washed them away, leaving
stony and infertile one.
d) In Siwhat and Hasanabad, the main Karimabad road cannot
be re-constructed without compensation to the poor land owners.
This is again beyond the affordability of the local people.
e) At least six families are now homeless. They are to be
supported.
f) Telephone exchange at Breshgram is not in function due
to unavailability of diesel and damages of channels of the
local power stations.
The people of this area now make a special
application to MNA, MPA and the District Government for funds
to construct alternative road immediately and compensate for
the abovementioned detrimental at their earliest.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 03-08-2010
Zoals de laatste
dagen te horen was in het nieuws betekenen de zware overstromingen
in het noorden van Pakistan een grote ramp voor het getroffen
gebied. In de hele provincie Khyber Pakkhtunkhwa (nieuwe naam
voor NWFP) is een ongekend grote hoeveelheid regen gevallen
waardoor hele dorpen zijn weggevaagd. Veel gebieden zijn afgesloten
van de wereld. Ook Karimabad is getroffen door de regen. Nieuwsberichten
van vorige week geven aan dat er veel landslides voorkomen
waardoor op veel plaatsen de weg volledig is ingestort.
Telefonisch contact met Breshgram
leerde vorige week dat veel huizen zijn beschadigd. Voor zover
bekend waren er geen doden gevallen in Karimabad. De laatste
dagen is er helaas geen telefoonverbinding meer met Breshgram.
Waarschijnlijk zijn de masten en kabels beschadigd zodat er
voorlopig niet meer gebeld zal kunnen worden. Ondertussen
regent het nog steeds en neemt de ramp ook in Chitral steeds
grotere vormen aan. De situatie in Breshgram is op dit moment
dus onduidelijk. Zodra er meer bekend is, wordt dit hier op
de website gemeld.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14-07-2010
Het is nu al
weer een jaar geleden dat Gert-Jan Jongenotter vertrok uit
de Karimabadvallei in Chitral. Sindsdien is er veel gebeurd
in Pakistan. Het lijkt er niet op dat de veiligheidssituatie
in het land op korte termijn gaat veranderen. Zolang de problemen
in buurland Afghanistan voortduren, blijft ook de toestand
in Pakistan uiterst explosief. Voorlopig dus geen bezoek van
Gert-Jan aan onze dierbare school in Breshgram. Gelukkig is
er via mail en telefoon veel contact en we zijn blij te kunnen
melden dat het heel goed gaat met de Al-Zahra Polestar School.Na
jarenlange aanwezigheid van de ‘sir’ uit Nederland
is nu vanzelf de tijd aangebroken voor onze Pakistaanse vrienden
om zelf de school te runnen. Het afgelopen jaar hebben zowel
leerkrachten als management laten zien dat een ontwikkelingsproject
niet in elkaar hoeft te storten zonder westerse aanwezigheid.
Onder de bezielende leiding van Zaiba en Mohd Ali krijgen
de leerlingen van de Al-Zahra Polestar School nog steeds dat
wat in deze gebieden zo hard nodig is: kindvriendelijk, op
zelfstandigheid gericht, inzichtelijk onderwijs! Het is mooi
om te zien dat alle betrokkenen doordrongen zijn van de noodzaak
m de uitgangspunten van de school te handhaven zoveel mogelijk
kansarme Ismaili-kinderen de mogelijkheid te geven meer van
hun leven te maken.
De Science-teacher in het practicumlokaal
Na lang wikken en wegen is er besloten geen Al-Zahra Polestar
Secondary School (class 9 en 10) te beginnen. De belangrijkste
reden hiervoor is het gebrek aan geschikte docenten voor het
niveau leerlingen van de APS. Voor de laatste twee klassen
middelbare school zijn de kinderen dus aangewezen op andere
scholen.
Tot en met class 8 krijgen de kinderen voor een afgelegen
gebied als Karimabad uitzonderlijk goed onderwijs. Met de
dit jaar aangetrokken Science-teacher is dit zelfs voor wiskunde
en Science mogelijk. Na class 8 lijkt het beter de kinderen
te helpen aan goed vervolgonderwijs op scholen elders. Hoewel
onze leerlingen hier qua niveau zeer goed op voorbereid zijn,
is het voor sommige families helaas financieel een groot probleem
om het onderwijs op deze scholen te bekostigen. Als Stichting
proberen wij natuurlijk bij te springen waar mogelijk. Dit
jaar hebben wij voor twee meisjes schoolgeld betaald zodat
zij hun schoolloopbaan niet af hoeven te breken. Wij blijven
onze Karimabad-kinderen volgen, ook als ze niet meer op het
schoolplein van de APS te vinden zijn. Zij zijn de reden van
het bestaan van onze Stichting en hun toekomst ligt ons na
aan het hart
Dit jaar had de APS aan het eind van het schooljaar in maart,
11 schoolverlaters. Tot onze grote vreugde blijken bijna alle
leerlingen moeiteloos aansluiting te vinden bij gerenommeerde
scholen elders. Zo zijn 5 van onze leerlingen aangenomen bij
de beste Secondary School van het district. Dit heeft bij
veel mensen in Chitral nogal wat verbazing gewekt. Uit de
hele Karimabad vallei (zo’n 30 scholen) is er niet één
kandidaat door de test gekomen. De APS doet het met 5 geslaagden
dan wel bijzonder goed. Bovendien had Hashima uit class 8
de hoogste score van alle 400 deelnemende meisjes. We gaan
vast nog veel van haar horen!
Daarnaast hebben twee van onze schoolverlaters met financiële
hulp van buitenaf een plek gevonden aan een school in Islamabad.
We zijn heel benieuwd waar zij uiteindelijk terecht gaan komen.
Via deze website houden we u op de hoogte!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 18-08-2009
De afgelopen
maanden is er veel gebeld en gemaild met onze school in Breshgram.
Hoewel de situatie in het district Chitral nog steeds zorgelijk
is, gaat het leven in de hoge bergen van Karimabad gelukkig
vredig verder. De leerkrachten van de APS zijn vastbesloten
te laten zien dat al het werk van de afgelopen jaren niet
voor niets is geweest. Het is goed doorgedrongen dat men de
tent, nu de ‘sir’ uit Nederland afwezig is, zelf
draaiende moet houden en dat gaat het lokale team van management
en leerkrachten heel goed af. Er wordt gewoon op de oude vertrouwde
wijze verder gewerkt wat betekent dat de kinderen echt ‘English
medium’ onderwijs krijgen van hoge kwaliteit.
Inmiddels is er voor de Middle School een hoog gekwalificeerde
leerkracht gevonden voor het science-wiskunde onderwijs. Deze
werkt al weer enkele maanden met veel enthousiasme met onze
leerlingen van de hoogste klassen. Zijn kennis en vaardigheden
sluiten zeer goed aan bij ons onderwijs en de open houding
van de leerlingen. Een aanwinst voor onze school!De registratie
van de Middle School is nu ook een feit. Er was wel een gevaarlijke
en moeizame tocht naar Peshawar voor nodig maar gelukkig is
ook dit nu geregeld. De Al-Zahra Polestar Middle School staat
officieel geregistreerd als instituut voor middelbaar onderwijs.
PS
Gisteren (17 augustus) nog een telefoontje van blije kinderen
gekregen. Klas 8 was een paar dagen op kamp geweest en daar
hadden ze zeer van genoten. Voor de kinderen die normaal gesproken
nauwelijks het dorp uitkomen, is dit dan ook een hele belevenis.
Uit alle berichten bleek dat het uitstapje goed georganiseerd
was. Ook wat dit betreft heeft men van de voorgaande ervaringen
en training duidelijk veel geleerd!.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 22-06-2009
Op dit moment
is Gert-Jan Jongenotter weer terug in Nederland. De situatie
in Pakistan maakt het onmogelijk het werk in Breshgram op
dit moment voort te zetten. Natuurlijk zeer teleurstellend
voor Gert-Jan, de kinderen van de school en de mensen in Breshgram
maar de realiteit is nu eenmaal niet altijd zoals men zou
wensen. De grote operatie van het Pakistaanse leger in NWFP
en de steeds grotere dreiging van bomaanslagen hebben de veiligheidsituatie
in Pakistan enorm verslechterd. Ook in Chitral zijn op dit
moment de spanningen toegenomen en het was niet mogelijk daar
als westerling nog langer te blijven.
De school gaat natuurlijk wel gewoon door. Na een paar weken
gesloten te zijn geweest op last van de provinciale overheid,
zijn de lessen weer hervat. De leerkrachten zijn inmiddels
voldoende getraind om het hoge niveau onderwijs van de afgelopen
jaren voort te zetten. Nu er ook een science/wiskunde leerkracht
voor de middle school gevonden, geldt dit ook voor onze oudste
leerlingen. Gelukkig is er via internet en telefoon goed contact
mogelijk met de school zodat wij nauwgezet kunnen volgen hoe
de school zich verder ontwikkelt. Middels deze website houden
wij u op de hoogte want wij blijven werken aan een betere
toekomst voor de kinderen in Karimabad.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 22-05-2009
De afgelopen
weken zijn voor kinderen en leerkrachten van de Al-Zahra Polestar
School erg intensief geweest. Het was namelijk tijd voor de
jaarlijkse toetsen en dat is voor een ieder een drukke tijd.
Aangezien men voor dit evenement graag de bezielende leiding
van de meester uit Nederland had, kwam het goed uit dat ik
enkele dagen ervoor weer in Karimabad was neergestreken. Het
laatste gedeelte van de reis was overigens weer ouderwets
zwaar omdat door hevige regenval eerder die week een deel
van de weg was weggespoeld. Dit betekende dus een paar uur
bergop lopen en op deze hoogte valt dat niet mee als je net
uit het lage Nederland komt. De inspanning werd echter meer
dan goed gemaakt door het warme onthaal van de mensen uit
het dorp. Het is fijn te merken dat er met smart op je gewacht
wordt en dat de school veel voor de mensen betekent. Vooral
de kinderen waren opgelucht om te zien dat ik echt was teruggekomen.
Je weet toch immers maar nooit. Hoe dan ook, ik was precies
op tijd om in de toetsweek persoonlijk te constateren dat
de kinderen ook in het afgelopen half jaar weer veel geleerd
hebben.
In de maanden van mijn afwezigheid is het met de school prima
gegaan. De kinderen spreken nog steeds Engels, er wordt nog
op de juiste manier lesgegeven. En zowel het gebouw als de
inboedel zijn, op enkele kleine zaken na, intact. Het is bemoedigend
om te zien, dat er ook zonder mijn aanwezigheid hard gewerkt
wordt om de school op hoog niveau draaiende te houden. Natuurlijk
is er best een aantal zaken dat wat minder aandacht heeft
gekregen dan de bedoeling was maar dat was na de enorme niveausprong
van de afgelopen jaren wel te verwachten. Deze aandachtspunten
vormen voor de komende tijd een mooie richtlijn om mee aan
het werk te gaan.
Het grootse probleem op dit moment is het wiskunde-science
onderwijs aan de klassen van de middelbare school. Omdat een
leerkracht van voldoende niveau niet beschikbaar was, is daar
de afgelopen maanden niet veel van terecht gekomen. Op dit
moment ben ik met de klassen 6 en 7 voor de betreffende vakken
met een inhaalslag bezig maar de bedoeling is om zo spoedig
mogelijk met een structurele oplossing te komen.
De oplossing ligt in de benoeming van een voldoende gekwalificeerde
vakleerkracht. Aangezien deze van buiten de vallei moet komen,
is een relatief hoog salaris vereist. Omdat wij echter het
hoge niveau van de basisschool willen doortrekken naar de
hogere klassen, is deze investering noodzakelijk. Gelukkig
kunnen wij dankzij de gulle gift van een kantoor uit Rotterdam
de betreffende vakleerkracht voor de komende jaren bekostigen.
Er is inmiddels geadverteerd en de sollicitatiesprekken zullen
binnenkort worden gehouden.
Het is duidelijk te merken dat het leven voor de mensen in
Breshgram er niet gemakkelijker op is geworden. De prijzen
van voedsel zijn nu echt schrikbarend hoog wat zich vertaalt
in meer 'brood i.p.v. rijst'-eters. Dit houdt in dat men in
de koudste maanden van het jaar slechts op droog brood en
thee leeft. Na zeven maanden in het comfortabele Nederland
te hebben doorgebracht, is dat wel een groot contrast. Ook
voor het schoolgeld is duidelijk minder geld beschikbaar.
Gelukkig kunnen wij dit compenseren met geld uit Nederland
zodat alle leerlingen zonder problemen van ons onderwijs kunnen
genieten. Het is ook nu weer geweldig om te zien hoe blij
de kinderen zijn om op school te zijn. Vrolijke gezichten
en veel gelach en na schooltijd niet naar huis te krijgen.
Wat ook het resultaat van ons onderwijs moge zijn, een bijdrage
aan een gelukkige jeugd is in ieder geval geleverd.
Helaas is het niet allemaal goed nieuws wat de klok slaat.
Het succes van de school is een aantal 'notabelen' uit andere
dorpen een doorn in het oog. Men vindt het daar geen prettig
idee dat de kinderen uit het arme minderwaardige dorpje 'Gram'
opeens zulk ongekend goed onderwijs krijgen. Deze notabelen
zijn een groot voorstander van goed onderwijs en vooruitgang
maar dan vooral voor de eigen kinderen in het eigen dorp.
De kansrijke positie voor de kinderen in Gram vindt men maar
niets en dus probeert men op verschillende manieren de school
tegen te werken. Hoewel dit veel tijd en energie van onze
kant kost, blijven wij positief en richten ons op het succes
van de school en de toekomst van onze kinderen.
Zo zijn vorige maand twee van onze oudste leerlingen aangenomen
op de AK Higher Secondary School in Breshgram. Dit is zonder
twijfel de beste school in het hele district Chitral en de
toelatingstest is heel zwaar. Van de 400 kandidaten (jongens)
eindigde onze leerling op een tweede plaats. Van de 400 kandidaten
(meisjes) eindigde onze leerlinge op de negende plaats. Niet
gek toch voor een dorpsschooltje in de bergen!
ps
Voor een ieder die de nieuwsberichten uit Pakistan volgt,
mag het duidelijk zijn dat het land een moeilijke tijd doormaakt.
Met name in de provincie NWFP (waar Chitral ligt), is het
erg onrustig. Op dit moment is in een aantal NWFP districten
een grote militaire operatie tegen de taliban aan de gang
met als gevolg meer dan anderhalf miljoen vluchtelingen. Chitral
is gelukkig veel bespaard gebleven. Omdat de taliban er in
de afgelopen weken niet in is geslaagd binnen te komen, blijft
Chitral in deze hele operatie buiten schot. Er zijn echter
wel gevolgen voor het transport van en naar Chitral. Omdat
dit ernstig bemoeilijkt is, komen er veel minder goederen
Chitral binnen. De komende weken zullen uitwijzen wat de gevolgen
hiervan zijn. Vooralsnog is het vredig en rustig in Chitral
en een ieder hoopt en bidt van harte dat dat zo blijft.
. .
. . . . . . . . . . . . . . . . . 02-03-2009
Eind januari begon de winter
in Breshgram met een inhaalslag. Gedurende de eerste wintermaanden
prees men zich nog gelukkig met relatief weinig sneeuw maar
net voor het einde van de schoolvakantie, begon het vele,
vele dagen te sneeuwen. Inmiddels is er in de maand februari
een recordhoeveelheid gevallen en is men nog steeds bezig
met het schoonvegen van wegen. Omdat ook de paadjes naar school
onbegaanbaar waren, was het tot nu toe helaas niet mogelijk
de lessen weer te hervatten. Gelukkig is het nu eindelijk
een beetje opgeklaard en heeft de school vandaag (2 maart)
de deuren weer geopend. Laten we hopen dat het nu een tijdje
droog blijft en de kinderen en leerkrachten weer hard aan
de slag kunnen gaan.
Het zal overigens niet
lang meer duren of de school krijgt weer versterking uit Nederland.
Op 31 maart as. vertrekt Gert-Jan weer naar Pakistan om de
verdere ontwikkeling van de school te begeleiden. Na 7 maanden
afwezigheid zal er een uitgebreide evaluatie plaatsvinden
van het zelfstandig reilen en zeilen van de school de afgelopen
tijd. Uit de contacten met Pakistan blijkt dat het allemaal
prima is gegaan maar de details volgen uiteraard nog in een
verslag van Gert-Jan.
De oplettende krantenlezer
of journaalkijker zal het niet ontgaan zijn dat het in Pakistan
op dit moment allesbehalve rustig is. Eén van de problemen
is het extremistische geweld in de Swat vallei. Het is hier
al meer dan twee jaar onrustig omdat extremistische elementen
er in conflict zijn geraakt met de regering, die er uiteindelijk
in heeft toegestemd een lichte vorm van Sharia (Islamtisch
rechtssysteem) in te voeren. Swat ligt net als Chitral in
de provincie NWFP. Ook de tribale gebieden en de stad Peshawar,
waar de veiligheidssituatie de afgelopen jaren is verslechterd
liggen binnen deze provincie.
Gelukkig is er in Chitral, het district waar de Karimabadvallei
in is gelegen, weinig van alle onrust te merken. De Chitralvallei
ligt geïsoleerd van andere districten en de bewoners
zijn erg op zichzelf. Problemen zoals die zich elders in de
provincie voordoen, zijn hier dan ook totaal niet aan de orde.
De zorgelijk situatie in omliggende gebieden heeft echter
onze aandacht en ook Chitral houden we wat dat betreft goed
in de gaten.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 01-12-2008
In Breshgram begint men zich
zo langzamerhand op te maken voor de winter. Gelukkig is deze
nog niet in alle hevigheid losgebarsten. Hoewel de eerste
sneeuw begin november begon te vallen, valt het tot nu toe
gelukkig mee met de kou. Het is weliswaar 's nachts al dik
onder 0 maar met een zonnetje is het overdag buiten nog wel
te doen. Toch kan het weer ieder moment omslaan en dan is
het goed te weten dat onze school in ieder klaslokaal een
kachel heeft staan zodat de kinderen straks niet in de vrieskou
hoeven te zitten.
Ondertussen wordt er hard gewerkt om de Middle School registratie
te verkrijgen. Nu de Al-Zahra Polestar Primary School is doorgegroeid
naar Middle School niveau, moet ook onze registratie worden
aangepast. In principe is dit slechts een formaliteit maar
helaas betekent dit niet dat dit met een bezoekje aan de onderwijsdienst
geregeld is. Om er voor te zorgen dat de aanvraag niet in
de bekende onderste bureaulade terechtkomen, moeten er heel
wat bezoekjes gebracht worden en dit kost erg veel tijd. Omdat
het laatste deel van de aanvraag in Peshawar wordt afgehandeld,
zal Mohd Ali, Principal van de Primary school, over een paar
weken naar deze stad afreizen. We hopen van harte dat alles
daar soepel kan worden afgerond zodat hij zich weer volledig
kan wijden aan het onderwijs van de kinderen in Breshgram.
Een aantal kinderen van de hoogste klassen hebben inmiddels
zo veel ervaring met de computers in onze school dat zij een
paar weken geleden als eersten van alle leerlingen het internet
mochten gebruiken. Met de telefoonaansluiting in school, is
internet ook voor Breshgram toegankelijk geworden. De verbinding
is weliswaar niet al te best en tergend langzaam maar er kan
in ieder geval gemaild worden. De eerste mailtjes van de kinderen
zijn intussen verstuurd (en in Nederland gelezen) en wij hopen
dat er nog vele zullen volgen. Ook voor de kinderen in Breshgram
begint er een wereld open te gaan.
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 11-10-2008
Op dit moment
verblijft Gert-jan Jongenotter voor enige tijd in Nederland.
De school in Breshgram draait ondertussen natuurlijk gewoon
door en omdat het dorp tegenwoordig ook telefonisch bijna
altijd bereikbaar is, blijven we op de hoogte van het wel
en wee van de ca. 230 leerlingen van de Al-Zahra Polestar
Primary School.
In augustus zijn de oudste leerlingen inmiddels al weer in
klas 7 aangeland (2e klas Middle School). Omdat voor het lesgeven
aan deze klas specifieke vakkennis nodig is, waren er nieuwe
leerkrachten nodig voor scheikunde en natuurkunde. Gelukkig
zijn deze op tijd gevonden zodat de kinderen ook in klas 7
op hoog niveau les krijgen en naar hartelust kunnen leren
in het practicumlokaal. Het is voor allen een feest om hier
zelf met reageerbuisjes en ampèremeters aan de slag
te mogen gaan. Voor kinderen die opgegroeid zijn in een omgeving
met alleen de meest basale spullen is dat nog steeds erg bijzonder.
Dit geldt overigens ook voor de lagere klassen waar het de
bibliotheek betreft. Sinds de boeken mogen worden uitgeleend
wordt er heel wat afgelezen door de kinderen van Breshgram.
Ook de ouders zijn erg blij om hun kinderen zo enthousiast
met boeken in de weer te zien. Boeken die zij overigens zelf
niet kunnen lezen want er zijn nauwelijks ouders die Engels
kunnen spreken of lezen. Zij hopen dan ook dat hun kinderen
het wat dat betreft verder schoppen dan zij zelf. Met de APPS
zijn ze in ieder geval op de goede weg.
Het valt voor veel mensen in Breshgram op dit moment niet
mee om de eindjes aan elkaar te knopen. De hoge voedselprijzen
en de waardedaling van de Pakistaanse rupee dit jaar maken
de kosten voor levensonderhoud erg hoog. Er komen dan ook
meer en meer ouders in de problemen met het betalen van het
schoolgeld. Miss Zaiba, het hoofd van de school, krijgt momenteel
veel verzoeken van ouders voor vrijstelling van het te betalen
schoolgeld. Gelukkig heeft de school tot januari nog voldoende
reserves om e.e.a. op te vangen. Maar voor het nieuwe jaar
zal het huidige reductiebudget, waardoor o.a. de meisjes minder
betalen dan jongens, bijgesteld moeten worden. Vandaar dat
er op dit moment hard gewerkt wordt aan een plan om ook voor
de komende tijd te garanderen dat er geen kinderen vanwege
geldgebrek van het goede onderwijs van de APPS verstoken blijven.
Voor de kinderen voelt
het veilige en stimulerende leerklimaat van de school inmiddels
zeer vertrouwd en dat moet vooral zo blijven. Neem nu Mastan
Ali, het jongetje dat, zoals in een eerdere column beschreven,
iedere dag hunkerend naast ons schoolplein zat, en vurig wenste
ook bij ons op school te komen. Hij zit ondertussen al weer
een jaar bij ons op school en het heel goed met hem. Wie een
bezoek brengt aan klas 1, kan hem niet missen want er
is niemand die zo zit te glunderen bij het spreken van de
eerste voorzichtige Engelse zinnetjes als de kleine Mastan.
. .
. . . . . . . . . . . . . . . . . 15-06-2008
Electriciteit
(juni 2008)
Omdat het weer tijd is voor de jaarlijkse verlenging van het
visum, verblijf ik op dit moment enige dagen in de hoofdstad.
Tot zover niets nieuws want Islamabad heb ik echt wel vaker
gezien. Er is hier echter een voor deze stad nieuw fenomeen
te ervaren genaamd ‘load shedding’. Was dit in
het verleden vooral iets dat met de miljoenenstadstad Karachi
werd geassocieerd, nu is de rest van de grote steden dus aan
de beurt. Het lijkt allemaal niet zo goed te gaan met het
land want er is nu dus zelfs voor de hoofdstad niet genoeg
stroom om alles 24 uur tegelijk te laten draaien.
In de praktijk betekent dit dat zo’n 6 keer per dag
een uurtje het licht, de tv en de koelkast uitgaat. Gelukkig
gebeurt dit wel op vaststaande tijden zodat men zich er enigszins
op in kan stellen maar erg prettig is het niet. De meeste
winkels en restaurants hebben weliswaar een generator maar
dat geldt niet voor particulieren en ook niet voor het hotel
waar ik momenteel verblijf. Vooral ‘s nachts is dit
vervelend omdat zowel om 2 als om 6 uur de ventilator uitvalt.
Met de huidige temperaturen betekent dit twee keer in de nacht
zwetend wakker te worden om na een uur weer in slaap te kunnen
vallen.
Omdat ook de regering heeft gemerkt dat de mensen hierover
ontevreden beginnen te worden, is men op het ingenieuze idee
gekomen om gisteren de klok een uur vooruit te zetten. Zo
blijft het ‘s avonds langer licht en wordt er bespaard
op kosten voor verlichting. Omdat wij in Europa dit plan al
vele jaren eerder hadden bedacht, rijst de vraag of men dit
hier ook niet wat eerder had kunnen verzinnen. Het antwoord
is ‘ja, dat had gekund’. Dit is namelijk al de
derde keer dat men de Pakistanen probeert te bewegen een uurtje
vooruit in de tijd te laten leven. De twee eerdere pogingen
mislukten jammerlijk omdat veel mensen zich er niet aan hielden
zodat de verwarring groot was. Ik herinner mij dat jaren geleden,
bij de tweede poging, men in Chitral maar weinig van die rare
zomertijd aan trok. Dit had tot gevolg dat je bij iedere te
maken afspraak moest vragen in welke tijd er gedacht werd
om er zeker van te zijn op de juiste tijd te verschijnen.
Vanwege deze onduidelijkheid werd de zomertijd toen kort na
invoering maar weer geschrapt.
Maar nu gaat men het dus opnieuw proberen, deze keer met een
goede reden. Het is nu afwachten of de mensen door de problemen
voldoende gemotiveerd zijn om de zomertijd aan te houden.
De regering heeft de mensen verzekerd dat door de invoering
van de nieuwe tijd, de ‘loadshedding’ geleidelijk
kan worden afgebouwd, dus zal de bevolking van de grote steden
misschien best een poging willen wagen. De mensen in Breshgram,
waar ik woon, zullen echter een stuk minder gemotiveerd zijn
want het fenomeen ‘loadshedding’ kent men daar
niet. De stroom valt weliswaar vaak uit (nu alweer 7 dagen
geen stroom vanwege een kapotte transformator) maar niet op
geregelde tijden en ook niet omdat er stroom gedeeld moet
worden. Bovendien leven de mensen in dorpen als Breshgram
toch nog veel meer op het ritme van de natuur. Opstaan, als
de zon opkomt en slapen als het donker wordt. Ik geloof niet
dat de zomertijd daar veel aan gaat veranderen. Benieuwd hoe
laat het in Breshgram is als ik over een paar dagen weer terugkom
!
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 20-03-2008
In Karimabad is de winter voorbij.
Bevroren kranen en wegen vol sneeuw zijn gelukkig niet meer
aan de orde want sinds het begin van deze maand is het weer
zeer aangenaam. Dat is wel zo prettig voor de kinderen van
de school want in februari was het vooral voor de jonge kinderen
nog behoorlijk afzien om naar school te komen. Het was nog
behoorlijk koud en al wachtte er in school een warm klaslokaal,
de tocht over glibberige paadjes naar school bij temperaturen
onder nul was niet echt aantrekkelijk. Maar inmiddels is de
kou dus uit de lucht en draait de school zonder problemen.
Er wordt weer volop gerekend, geschreven en natuurlijk gelezen
want onze bibliotheek begint ook steeds beter te draaien.
Tijdens de vakantie in de winter hebben we al onze boeken
laten verstevigen, zodat ze ook in de hier nogal stoffige
omgeving tegen een stootje kunnen. Bij dit soort trajecten
is het overigens leuk om te zien dat we, behalve voor onze
kinderen, ook wat voor de plaatselijke economie kunnen doen,
hoe bescheiden ook. In dit geval betreft het een oude man
in Chitral, die zijn hele leven al een soort plaatselijke
boekbinder is. We hebben hem erg gelukkig gemaakt met zijn
verdiensten voor het inbinden van zo'n duizend kinderboeken.
Omdat het deze keer gelukt is om de school echt begin februari
weer van start te laten gaan, is de 'schade' van de wintervakantie
gelukkig beperkt gebleven. Vooral voor de jongste kinderen,
die net een beetje Engels beginnen te spreken, zijn lange
vakanties in een omgeving met alleen de moedertaal niet erg
gunstig voor het leerproces. Dat vinden de kinderen zelf overigens
ook want ze stonden te trappelen om na januari weer snel aan
de slag te gaan in de klas.
Ook de training van de leerkrachten gaat ondertussen verder.
Het is leuk om te zien dat deze steeds meer gevoel krijgen
voor het onderwijs zoals we dat in onze school graag willen
geven. Al is het een complete breuk met de manier waarop zij
zelf les hebben gekregen, het wordt steeds meer een vanzelfsprekendheid
vanuit een kindgerichte benadering te handelen. Dat geeft
vertrouwen voor de toekomst wanneer deze bekwame meesters
en juffen de school zelfstandig kunnen laten draaien.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10-02-2008
Na wekenlang in een
ingesneeuwd Breshgram te hebben gewacht tot de wegen weer
enigszins begaanbaar waren, is het vandaag gelukt om Chitral
weer eens te bezoeken. Ook hier is het koud en in veel hotels
is er geen water omdat de leidingen zijn bevroren. Er is gelukkig
wel stroom dus er kan zowaar weer eens een mailtje gestuurd
worden.
Al is het de afgelopen maand erg koud geweest in het dorp,
de school heeft de deuren niet compleet gesloten omdat er
extra lessen werden gegeven. Voor de kinderen die niet te
ver van school wonen, was er op dagen dat het niet sneeuwde
geen probleem met de bereikbaarheid van de school en zij kwamen
maar wat graag naar school. Er is verder namelijk helemaal
niets te doen in het dorp en een hele maand vakantie duurt
erg lang als je de hele dag maar thuis rond de tafel blijft
hangen.
Voor de meisjes van klas 5 en 6 was het extra aantrekkelijk
om naar school te komen omdat we speciaal voor hen volleybaltraining
hadden gepland. Sinds augustus wordt er door de kinderen van
de hoogste klassen regelmatig gevolleybald en al deden de
meisjes dapper mee, hun gebrek aan ervaring met de bal, maakte
het wel erg moeilijk om aan dit spel deel te nemen. Immers,
als de bal niet over het net gespeeld kan worden, wordt het
een nogal saaie activiteit. Vandaar dus dat het tijd werd
voor wat oefening. Een maand lang, wanneer het weer het toeliet,
hebben we de 15 kinderen met allerlei verschillende oefeningen
hun volleybalvaardigheden laten verbeteren. En wie de meiden
nu ziet spelen, zal het met mij eens zijn dat dit aardig gelukt
is. De meisjes spelen nu zelfs in drie keer voor de bal over
het net verdwijnt en de eerste smash lijkt niet ver weg meer.
Dit alles klinkt misschien als een bescheiden 'achievement'
maar een groep vrolijk volleyballende meiden is niet een alledaags
verschijnsel in dit deel van de wereld.
Het is de bedoeling dat de school aanstaande maandag (4 feb)
weer voor alle kinderen in Breshgram opengaat. Het blijft
echter onzeker of het weer dit mogelijk maakt. De vooruitzichten
zijn namelijk niet al te gunstig met een nieuwe lading sneeuw
voor de komende week in het verschiet. Misschien dat het weer
een aantal dagen binnenzitten wordt, want met sneeuw in de
lucht is het ondoenlijk voor de kinderen om naar school te
komen. Bovendien is de houtvoorraad in school ook niet al
te ruim meer dus vuur om meer dan 220 paar door sneeuw verkleumde
voetjes te verwarmen zit er ook niet in. Eerst moeten we weer
een lading hout de berg op zien te krijgen al kan dat (als
het vandaag niet lukt) met de dreigende nieuwe sneeuwbui best
nog wel eens een aantal weken gaan duren.
In ieder geval is het te hopen dat het weer snel wat zachter
wordt. Niet alleen voor de schoolgang van onze kinderen maar
ook voor de vele mensen die het echt heel zwaar hebben in
dit jaargetijde. Voor de huishoudens waar het hout en de rijst
al weken geleden op waren, zou het erg fijn zijn als de lente
dit jaar wat vroeger komt. Het koude weer met sneeuw en ijs
(zie collumn elders op de site) is misschien goed te verdragen
in een comfortabel verwarmd huis maar hier wordt het leven
er bijzonder onaangenaam door. Hopen dus maar dat we spoedig
weer zonder drie truien en een jas naar buiten kunnen ..............
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 01-02-2008
Op 14 januari
ontvingen we weer een telefonisch bericht uit Pakistan van
Gert-Jan. Mailen is momenteel vrijwel onmogelijk vandaar een
berichtje per telefoon, die gelukkig wel af en toe werkt.
Er ligt momenteel heel veel sneeuw in de Karimabad Vallei.
Het dorpje Breshgram waar Gert-Jan ‘woont’, is
momenteel ingesneeuwd. Maar ondanks alle sneeuw komen er toch
kinderen naar de school omdat er extra lessen worden gegeven.
De school is eigenlijk de hele maand januari en vaak ook nog
een gedeelte van februari dicht. Maar omdat Gert-Jan momenteel
toch gewoon in Breshgram is, heeft hij besloten om de kinderen
die dat willen en de school kunnen bereiken, extra les te
geven. Samen met een aantal juffen geeft hij de kinderen die
maar wat graag in hun vakantie gewoon naar school komen, extra
lessen.
En ’s middags vanaf een uur of 3 is het schoolplein
opengesteld voor alle kinderen en tieners in de omgeving.
Na soms flink sneeuw te hebben geruimd, worden er volleybalwedstrijden
gehouden. Het schoolplein is namelijk het enige vlakke gedeelte
in de weide omtrek. En omdat het de enige activiteit die momenteel
plaatsvindt in het hele dorp, trekt dit zeer veel jeugdige
mensen aan. Iedereen is blij dat er tenminste nog iets gebeurt
in het dorp. Zo heeft het schoolplein momenteel een echte
een dorpsfunctie!
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 16-11-2007
Na een lange tijd
van problemen met het verzenden van mailtjes in Chitral lijkt
nu de tijd gekomen dat er weer wat regelmatiger met het verre
Nederland gecommuniceerd kan worden. We hebben sinds een paar
weken namelijk zowel computers als een internetverbinding
in school! Zo is het afgelegen Breshgram plotseling direct
verbonden met de rest van de wereld, al gaat het allemaal
nog niet helemaal vlekkeloos. De elektriciteitsvoorziening
in het dorp laat de laatste tijd veel te wensen over want
zelfs als er stroom wordt geleverd, is het vaak niet genoeg
voor ons prachtige netwerk van wel dertien computers. Omdat
de spanning op het net ook veel te veel fluctueert waardoor
computers om de haverklap opnieuw opstarten, is het de hoogste
tijd voor een eigen generator. De aanschaf hiervan staat binnenkort
gepland, zodat we in de toekomst zo goed mogelijk van onze
computers gebruik kunnen maken. De leerlingen van de hoogste
klassen zijn echter al met de computers gestart. Zoals gezegd
gaat het vanwege de gebrekkige elektriciteitsvoorziening nog
wat moeizaam maar voor de kinderen doet dat weinig af aan
de geweldige ervaring om zelf achter een computer te mogen
plaatsnemen. Zeker als je zo’n apparaat nog nooit gezien
hebt, is het wel een geweldige stap om zelf met de hand op
de muis aan de slag te gaan. We hopen dat de internetverbinding
straks goed genoeg is om al deze kinderen een leuk mailtje
naar Nederland te laten sturen.
Maar er is nog veel meer heuglijk nieuws te vertellen. Op
maandag 15 oktober is het nieuwe gebouw namelijk met een feestelijke
open dag officieel in gebruik genomen. Het was de laatste
weken nog hard werken (lees: het aansporen van de juiste werkers)
om alles op tijd af te krijgen maar gelukkig lukte het om
alles op tijd af te krijgen. En het resultaat mocht er zijn.
Meer dan twee honderd bezoekers uit Breshgram en omstreken
waren unaniem in hun mening over dit nieuwe gebouw in de Karimabad
Vallei. Dit gebouw is het mooiste en modernste in de verre
omgeving. Met alle lokalen prachtig aangekleed met het werk
van de kinderen, met de schitterende bibliotheek met meer
boeken dan er in de hele vallei te vinden zijn en met de enorme
hal met computers en zithoek viel menig mond open van verbazing.
Tel daarbij de blije, Engels sprekende leerlinge die vol zelfvertrouwen
hun vaders, moeders, opa’s, oma’s, en buren rondleidden
en de geweldige indruk van deze dag was compleet. Veel mensen
van verder weg zouden graag zien dat we een hostel zouden
bouwen zodat hun kinderen ook van dit geweldige onderwijs
kunnen genieten maar met de voltooiing van dit grote project
hebben zowel Mohd Ali als ikzelf dar absoluut geen trek in.
Bovendien kan de school toch maar een beperkt aantal leerlingen
aan en een grote toestroom van buitenaf is op dit moment echt
niet mogelijk.
De al aanwezige kinderen in school zijn dolblij met het prachtige
gebouw. Nog meer dan ooit tevoren zij de kinderen niet van
school vandaan te krijgen. Zo zitten de meeste leerlingen
van de middagshift (12 uur) al voor tien uur op school en
zelfs na de laatste les om 5 uur valt het niet mee om de kinderen
naar huis te krijgen. Omdat er al die tijd Engels wordt gesproken
en de kinderen op het enige vlakke terrein van Breshgram kunnen
spelen, krijgen de kinderen zoveel mogelijk ruimte om van
de school te genieten. Het gebouw is er tenslotte voor hen
en nu alles klaar is, moet er natuurlijk optimaal van geprofiteerd
worden, zodat deze kinderen in de toekomst evenwichtig en
goed uitgerust de wijde wereld in kunnen gaan.
Nu alles en iedereen in het gebouw zijn/haar definitieve plaats
heeft gekregen, is er een voldane rust in de dagelijkse lessen
gekomen. Met alle bouwactiviteiten aan de gang was het de
laatste tijd nog wel wat rommelig wat dat betreft, vooral
waar het de lessen van Mohd Ali en mij betrof omdat we om
de haverklap werden weggeroepen als het werk weer eens stagneerde.
Nu is dat gelukkig verleden tijd en kunnen we ons weer volledig
richten op het doel van onze missie: goed onderwijs aan de
kansarme kinderen van Karimabad. Met de geweldige steun van
onze donateurs in Nederland kunnen we dit nu op een manier
doen die we jaren geleden niet voor mogelijk hadden gehouden.
Om deze kinderen in dit gebouw met de nu aanwezige materialen
les te mogen geven was voor ons en alle leerkrachten een droom
die is uitgekomen. Uit de grond van de harten van kinderen,
ouders en leerkrachten en natuurlijk van mij: Heel hartelijk
bedankt !!!!!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 01-10-2007
Momenteel verloopt het e-mail contact met Gert-Jan erg moeizaam
omdat er veel stroomuitval is in Chitral. Ook het telefonische
contact laat te wensen over vandaar dat het even heeft geduurd
voordat we u weer kunnen berichten over de laatste stand van
zaken rond de APPS.
Het schooljaar is weer van start gegaan en de kinderen zijn
weer met veel enthousiasme begonnen. Ook de nieuwe class 6
is inmiddels van start gegaan. Er ging een zucht van verlichting
onder de kinderen en ouders, dat deze klas er gekomen is.
Dank aan alle donateurs die dit mogelijk hebben gemaakt! Het
bijbehorende prakticum lokaal is erg mooi geworden en heeft
al vele bewonderende blikken opgeleverd.
Als de ramazan is afgelopen (eerste helft oktober), is er
een ‘open dag’ op school en mogen de mensen uit
de Karimabadvallei de school komen bekijken. De school zal
dan tevens feestelijk worden geopend. De kinderen en leerkrachten
zijn nu druk bezig met de laatste voorbereidingen. Zo zijn
de kinderen van alles aan het maken om de school leuk aan
te kleden.
De bibliotheek is ook helemaal klaar; met 1.500 boeken en
werkruimtes in de vorm van tafels voor leerlingen en leerkrachten
is het een mooie ruimte geworden. Dit komt bij de voorbereidingen
van de open dag goed van pas. Zo maken de leerlingen op grote
vellen een soort van werkstukken. Natuurlijk zie je ook veel
lezende kinderen.
In augustus zijn er weer 25 nieuwe kleuters begonnen maar
die zijn al weer zo gewend op school dat het lijkt alsof ze
er al heel lang zijn.
Het tanden poetsen is ook nog steeds een groot succes. Wat
begon met een paar uit Nederland meegebrachte tandenborstels,
heeft er toe geleid dat inmiddels alle kinderen uit 8 klassen
iedere dag hun tanden poetsen. De kinderen vragen er zelfs
om als de juffen het een keer vergeten!!!
Binnenkort meer nieuws uit Breshgram...
. .
. . . . . . . . . . . . . . . . . 01-08-2007
Lees
hier
het uitgebreide reisverslag van Rosalie Jongenotter
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 16-05-2007
Na een aantal droge weken met zeer aangename temperaturen
in het hoge Breshgram zijn de gevoelens van ramp en ontij
over het slechte weer en de gevolgen daarvan wat weggeëbd
en is men overal hard bezig met de nodige herstelwerkzaamheden.
Zo ook rond onze school want zoals eerder gemeld heeft het
schoolgebouw de stortregens goed doorstaan maar de helling
waar het pand tegenaan staat iets minder. Omdat overal in
het dorp van alles gerepareerd moet worden, valt het op dit
moment niet mee om voldoende arbeiders te vinden maar gelukkig
hadden we er de afgelopen week toch een paar weten te strikken.
Een gedeelte van de naar beneden geschoven helling is inmiddels
weg gegraven maar zoals een ieder zal begrijpen, kun je niet
de gehele onderkant van een helling weggraven zonder dat de
boel opnieuw gaat glijden. Vandaar dat er op dit moment koortsachtig
gedacht wordt over een nieuwe constructie om dit soort problemen
in de toekomst te voorkomen. Het wachten is dus weer op onze
(bij veel lezers wel bekende) architect die het nog niet heeft
gewaagd om de rit naar boven te maken. De weg is weliswaar
weer helemaal open (er hoeft dus gelukkig niet meer gelopen
te worden) maar de kwaliteit van de weg laat nog op heel wat
plaatsen veel te wensen over. Toch hopen we dat onze goede
vriend Breshgram snel met een bezoek zal vereren.
.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . 18-04-2007
Hevige regen en sneeuw verzoorzaken ravage in Chitral
en Karimabad
Op 30 maart begon het te regenen in Chitral. In de hoger gelegen
dorpen van Karimabad betekende dit natte sneeuw wat rond deze
tijd van het jaar niet ongewoon is. Deze keer echter kwam
er in korte tijd zo'n enorme hoeveelheid water naar beneden,
dat van een normale situatie absoluut geen sprake meer was.
Drie dagen lang regende en sneeuwde het zo hard dat alle records
gebroken werden. De oudste bewoners van Karimabad konden zich
niet heugen ooit zoiets te hebben meegemaakt. De vraag rijst
dan ook of de reeds veel besproken klimaatsverandering hiervoor
verantwoordelijk is. Laten we hopen van niet want als dit
een jaarlijks terugkerend fenomeen gaat worden, zijn de rampzalige
gevolgen voor Chitral niet te overzien.
Als nooit tevoren begonnen op en na 30 maart overal in Chitral
stenen naar beneden te rollen, stukken grond te schuiven en
in de hoge bergen ontstonden enorme sneeuwlawines. Op vele
plaatsen werden wegen geblokkeerd (of geheel weggespoeld),
veranderden kleine stroompjes in woeste watermassa's en stortten
huizen in. Resultaat: meer dan 50 doden en een enorme ravage.
Zo ook in Breshgram. Van alle gebieden in Karimabad werd Breshgram
het hardste getroffen door het natuurgeweld. Gelegen op de
sneeuw/regen grens kreeg Breshgram in een paar dagen tijd
zoveel water te verwerken dat ondergronds de bodem werd weggespoeld.
Hierdoor begon de grond te schuiven, waardoor vele huizen
ofwel geplet werden door grond en steen, dan wel begonnen
te scheuren door de bewegende ondergrond. De traditioneel
gebouwde huizen (rotssteen en klei) bleken absoluut niet bestand
tegen dit natuurgeweld. Een aantal huizen stortten binnen
enkele dagen in maar bij de meeste woningen bleek het instortingsproces
langzamer te verlopen.
Nu, twee weken later, is de situatie voor veel mensen nog
steeds zeer gevaarlijk omdat hun huizen op instorten staan.
Een aantal van hen durft niet meer thuis te slapen en wacht
in provisorisch opgezette tenten (of bij familie) tot hun
huis in elkaar zakt. Omdat er nog steeds veel water (smeltende
sneeuw) naar beneden komt, houdt iedereen zijn hart vast.
Het is een kwestie van tijd tot het volgende huis instort.
De rampzalige situatie was de buitenwereld niet geheel ontgaan.
De eerste week na de zware regenval werd Breshgram dagelijks
door een helikopter bezocht om poolshoogte te nemen en eerste
hulp te verlenen. Hoewel er in Karimabad gelukkig geen slachtoffers
waren gevallen was deze hulp meer dan welkom. Echter, de echte
hulpvraag moet nog komen als de mensen zonder huis gaan proberen
de zaak weer op te bouwen. Naar men zegt, zat er in de bewuste
helikopter diverse malen een verslaggever van de BBC maar
ik geloof niet dat onze lokale ramp het wereldnieuws heeft
gehaald. Zeer triest voor de mensen in Chitral want de materiële
schade is groot en een beetje publiciteit betekent meestal
ook dat de hulpverlening een flinke push krijgt.
Na twee weken zonder elektriciteit en een week zonder water
uit de kraan (over onze telefoon hebben we het maar niet meer)
krabbelt Breshgram weer langzaam overeind.
Er is hard gewerkt aan de weg zodat Chitral weer enigszins
bereikbaar is. Er zijn nog wel een aantal stukken onbegaanbaar
per jeep (waardoor we 3 uur moeten lopen) maar alles bij elkaar
is de situatie veel beter dan twee weken geleden toen het
ons twee dagen kostte om van Chitral terug in Breshgram te
komen.
Omdat op verschillende plaatsen de waterleiding is gebroken,
is er op dit moment een paar uur per dag water uit de kraan
in Breshgram. In ieder geval beter dan niets en zodra de mensen
beschikbaar zijn, zal worden geprobeerd de gaten weer te dichten.
De afgelopen dagen is men al druk bezig geweest om de elektriciteit
weer op gang te krijgen. Dit is echter een zware klus omdat
het kleien waterkrachtstation en de masten met draden zo grondig
vernield waren dat het meeste opnieuw moet worden opgezet.
Misschien dat er vandaag weer stroom is maar niets is zeker
hier. Het kan best nog een paar avondjes met kaarslicht duren
voordat we het licht weer aan kunnen doen.
School APPS nagenoeg ongeschonden
En de school? Na een week 'rampvakantie' zijn we weer 'gewoon'
aan de slag gegaan. Ook ons mooie nieuwe gebouw heeft heel
wat te verduren gehad omdat aan de achterkant een helling
met zware stenen is gaan schuiven. Hierdoor werd een grote
berg grond en steen tegen de achtergevel aangedrukt maar in
tegenstelling tot de traditionele huizen bleken onze muren
sterk genoeg om deze grote druk te weerstaan. Sterker nog,
er is geen barstje te zien in onze muren en op 1 gebroken
raam na is het gebouw intact gebleven. Helaas zijn wel de
omheining (een muur van keien en klei) en ons waterkanaal
volledig ingestort. Hoewel ons gebouw dus op wat waterschade
en het raam na fier overeind gebleven is, moet er buiten wel
het nodige gerepareerd worden.
Vandaag, 14 april, schijnt het zonnetje hier en als je de
kinderen vrolijk op het schoolplein hoort spelen, lijkt het
alsof er niets gebeurd is. Hoewel iedereen wel beter weet,
is dit misschien wel de beste instelling. We bouwen de boel
weer op en gaan 'vrolijk' verder.
|
Home
